ε λοιπόν κατέληξα. αν δεν υπήρχαν τα deadlines δε θα γινόταν ποτέ τίποτα. ή μάλλον αν δεν υπήρχαν δε θα έκανα εγώ τίποτα. τέσπα. όπως λέει και ο φίλος μας ο ντάγλας ο οτοστόπερ:
i love deadlines.
i like the whooshing sound they make as they fly by.
thought-1 (stranger than fiction): σκάνδαλο με διεφθαρμένες κυβερνήσεις και παπάδες και εμπλέκεται και μεγαλοεπιχειρηματίας ονόματι "αθανάσιος πάπιστας"; ούτε σε κακό σήριαλ τύπου "φώσκολος" και "αμαν" μαζί να παίζαμε (βρε λες;). και οποίο το επόμενο σεναριακό εύρημα; να εμφανιστεί διεφθαρμένος δικαστικός ονόματι "γιάννης παρανομίδης";
thought-2 (lost): τελικά όσο μεγαλώνει κανείς μεγαλώνει και η υπομονή του ή μήπως τη χάνει τελείως;
πάρτε και ένα σχετικό-άσχετο λινκ από τη φρικηπίντια,
πεζοί πιέστε το κουμπί και περιμένετε το πράσινο για να γεράσετε:
ο τίτλοχ είναι αυτούσια η κριτική ενός παίκτη στο contra. και ναι, για κάποιο λόγο μου φάνηκε σχετικό.
μικρές ιστορίες από σικάγο και πάτρα, ανάμεσα από ακαδημαϊκο-ανθρώπους που βρέθηκαν σε όρντιναρι καταστάσεις και λειτουργήσαν με εξτραόρντιναρι γουέιζ.
ιστορία δεύτερη (συνέχεια της πρώτης)
τόπος: οδός μίτσιγκαν, σικάγο, κοντά στο μιλένιουμ παρκ.
καιρός: αίθριος.
είμαι με τον συγκάτοικο μικρής ημερομηνίας λήξης και εκεί που περπατάμε περνάμε δίπλα από έναν τύπο που κάνει ταχυδακτυλουργικά. τα κλασσικά. αυτό με τα τρια κουπάκια και το μπαλάκι που το βάζει κάτω από το ένα κουπάκι, τα ανακατεύει και το βγάζει μετά από άλλο κουπάκι από αυτό που περιμένεις, και μετά από λίγο βγάζει εννενηνταεννιά μπαλάκια από (κάθε) κουπάκι και ένα από το (κάθε) αυτί σου. ο συγκά έχει ενθουσιαστεί και παρακολουθεί όλο το σόου με ευλάβεια. τελειώνει, φεύγουμε και προχωρώντας βλέπουμε κι άλλον στριτ περφόρμερ. είναι σε ένα κουτί πάνω και κάτι κάνει με κάτι τρύπιες ρακέτες, χωρίς να είναι προφανές τι και γιατί το κάνει. ο συγκά παρακολουθεί και πάλι με ευλάβεια και εξίσου μεγάλη αγωνία. μετά από λίγο συνειδητοποιεί ότι δεν πρόκειται να κάνει τίποτα το ταχυδακτυλουργικό καθώς πρόκειται για χορευτικό σόου και με αλλοιωμένη φάτσα εξφενδονίζει την ατάκα της ημερας:
- ahh, this art. let's go. i'm a nerd, i don't understand these.
ιστορία τρίτη (φωτο)
τόπος: πάτρα, ξενοδοχειακό κάτι, κοντά στο πανεπιστήμιο.
καιρός: γαρ εγγύς.
όποτε βλέπω τα κλασσικά ταμπελίνα "don't throw papers in(to) the toilet" φαντάζομαι έναν συφιλιασμένο μεταπτυχιακό με γυαλάκια και κόκκινο πρόσωπο από τα νεύρα και την τσαντίλα, να στουμπώνει την τουαλέτα με τυπωμένες δημοσιεύσεις. και για όσους δεν έχουν επαφή με την ορολογία, οι ερευνητικές εργασίες, οι δημοσιεύσεις σε ερευνητικά περιοδικά ή συνέδρια, κλπ, αναφέρονται ως papers στα αγγλικά. εντάξει, κόλλημα.
ιστορία πέμπτη (v)
τόπος: χλιδάτος συνεδριακός χώρος στο σικάγο, σε μια από τις αίθουσες που γίνονται οι παράλληλες παρουσιάσεις, απόγευμα.
καιρός: κάνει νύστα.
το βλέμμα μου έχει εντοπιστεί στην πάνω-δεξιά γωνία του πίνακα που σκάει ο προτζέκτορας. μπλε, το σύνηθες χρώμα για μπαγκράουντ. αρνητικό σκορ στον τομέα της έμπνευσης σα να λέμε. μετά από εντατικό πρόγραμμα παρακολούθησης ομιλιών από το πρωί, είμαι ικανοποιημένος με την οπτίκή μου (πάνω-δεξιά) γωνία. κάποια στιγμή κάτι νιώθω να ταράζει την ηρεμία του σύμπαντος αλλά αδυνατώ να το εντοπίσω. ο προτελευταίος ομιλητής φεύγει, τελευταίος (και ουχί το τζώνυ γουόκερ) έρχεται. άσπρο. καλύτερο από το μπλε σίγουρα, άρα και καλύτερη ομιλία πιθανότατα. αυτό το κάτι που με ενοχλεί γίνεται πιο έντονο. και περιοδικό. σχεδόν ημιτονοηδές θα έλεγε κανείς. έρχεται και φεύγει και θυμίζει έντονα λαστιχένια παντόφλα που φορέθηκε παραπάνω από όσο χρειάζεται χωρίς να περάσει από τα πιτς για να αλλάξει λάστιχο. γυρνώ (με δυσκολία) δίπλα μου και βλέπω τη γνωστή περίπτωση σύνεδρου με δερματινολαστιχένια παντόφλα και το ένα πόδι πάνω στο άλλο, το ένα εκ των δύο σε απόσταση αναπνοής από τον εναέριο χώρο μου. το clue: ο σύνεδρος κουνά με χάρη και ρυθμό το πόδι πάνω-κάτω, ανασηκώνοντας πάντα λίγο (αλλά όσο χρειάζεται) το μεγάλο δάκτυλο, ακολουθώντας την πορεία της κίνησης.
φάιβ φιφτίν. ιν δε μόρνινγκ. ξενύχτι παύλα ολονύχτιο, αλλά για δουλειά και ουχί για πλέζουρ. ένα διαδικαστικό μέιλ που μόλις προσγειώθηκε ήταν αρκετό για να χαρώ αναδρομικά για κάτι που θα έπρεπε να έχω χαρεί σφόδρα εδώ και μέρες αλλά το απεφευγα χαρακτηριστικά. με είχε χτυπήσει μάλλον η χαρά της επιστροφής και όλα τα υπόλοιπα με φαινόσαντε κάπως μακρινά. τώρα με έπιασε όμως. ρε μιλάμε πολύ χάρηκα! θέλω να βγω να το φωνάξω να το πω :D
λίγο λιγότερο τζένηβάνου-ικά, θέλω να πάω να δω την ανατολή κάπου ψηλά, έτσι για τη φάση, να με χτυπήσει ο αέρας και ο ήλιος, αλλά το ξανασκέφτομαι. για την ακρίβεια δε σκέφτομαι αυτό, σκέφτομαι την πρωινή κίνηση και το παρκάρισμα (του γυρισμού), και εξαντλούμαι στιγμιαία. αν και πολύ με χαλάει που έχουν αρχίσει να με επηρεάζουν τέτοια πράγματα (έχει ξεφύγει πια το θέμα παρκάρισμα στη γειτονιά μου, σε λίγο θα τα κρεμάμε από τα δέντρα), βάζω μπλούζα-βερμούδα-παπούτσι (παπούτσι σχετικά χειμωνιάτικο -- πρέπει να πάω για ψώνια σύντομα) και την κάνω για πρωινό περπάτημα.
τέτοια ώρα καθημερινή, ακόμα και η μαβίλη είναι έρημη. καλή φάση. κάτι τελειωμένοι τύποι μασουλάνε διάφορα έξω από την καντίνα. αράζω στο αβραμοπουλικό καγκελάκι και περιεργάζομαι τη μέρα. οι τελευταίοι καντινόβιοι την κάνουν, κάνοντας πολύ θόρυβο. ο θόρυβος απομακρύνεται οδικώς. γυρνάω το βλέμμα μου προς την καντίνα. σταμπάρω ένα τυχαίο κλισέ κάτω από το μπλε φως και την κάνω και γω σιγά σιγά.
στο γυρισμό σκέφτομαι πάλι τα τελευταία μέιλ και τα άπειρα που πρέπει να ετοιμάσω μέχρι την άλλη βδομάδα. σκέφτομαι ότι η τέτοια ώρα είναι ιδανική για βόλτα με το ποδήλατο. σκέφτομαι ότι γουστάρω πολύ όλες τις τελευταίες εξελίξεις. σκέφτομαι ότι πρέπει να βάλω πλυντήριο. σκέφτομαι ότι πρέπει να ετοιμάσω τρεις παρουσιάσεις.
- hit it.
- and how are you today little girl?
- i have a bad cough. it stole my sleep last night.
κολλάω λίγο με τις λέξεις. αυτό το "it stole my sleep last night" μου άρεσε πολύ. δε ξέρω γιατί. ίσως γιατί καθημερινά χρησιμοποιώ τα αγγλικά περισσότερο ως τεχνικό μέσο για τη δουλειά μου παρά ως ουσιαστικό μέσο επικοινωνίας και χρειάζονται τέτοιες απλές προτασούλες για να περάσω από το αποστειρωμένο επιστημονικό λεξιλόγιο στην πραγματική γλώσσα.
πάντα όμως κολλούσα με τις λέξεις. μερικές φορές ξαναβλέπω ταινίες μόνο και μόνο γιατί μου αρέσουν οι διάλογοι. ας πούμε, να ένα κορυφαίο διαλογάκι από το high fidelity, το οποίο νομίζω μπορώ να ξαναδώ άπειρες φορές.
rob> i'm sorry, but can we get this straight? what is his fucking name, ian or ray? what do you call him?
laura> ray. i hate ian.
rob> i hate him too.
ιδού και η συνέχεια του διαλόγου από το script-o-rama.
ROB
I'm sorry, but can we get this
straight? What is his fucking
name, Ian or Ray? What do you call
him?
LAURA
Ray. I hate Ian.
ROB
I hate him too. So I just call him
"Mavis." Or "Sissyboy." Or "Mavis
the Sissyboy."
Laura starts laughing, laying on the couch on her back, very
close to Rob. Rob leans in, sort of looking down into her
eyes.
ROB
This is where you're supposed to
say that you haven't laughed this
much in ages, and then you see the
error of your ways.
LAURA
You make me laugh much more than
Ray does, if that's what you're
getting at. But I already knew you
could make me laugh. It's
everything else I don't know about.
ROB
You know I'm a good person.
LAURA
Mmm hmm.
ROB
You know that I can cook my ass off
when I feel like it.
LAURA
Oh ho, so very infrequently.
He moves a little closer.
ROB
You know my favorite beverage is
your bath water.
She laughs. He moves in, not really trying to kiss her but
leaving the door open for her... She almost goes for it, but
instead gets to her feet.
LAURA
Time to go.
She goes to her bags. Rob points to a pile of CDs.
ROB
Don't forget your CDs.
LAURA
Those aren't mine.
ROB
Sure they are.
LAURA
They're not really, though, are
they? I know you bought them for
me, and that was really sweet of
you, but that was when you were
trying to turn me into you. I
can't take them, I know they'd just
sit around staring at me, and I'd
feel embarrassed by them and...
they don't fit in with the rest of
what's mine, do you understand?
That Sting record you bought for
me... that was a present for me. I
like Sting and you hate him. But
the rest of this stuff...
(bending down to the pile)
Who the hell is Nick Lowe? Or Gram
Parsons? Or the Boredoms? I don't
know these people. I...
ROB
Okay, okay. I get the picture.
LAURA
I'm sorry to go on about it. But,
I don't know, there's a lesson here
somewhere, and I want to make sure
you get it.
ROB
I got it. You like Sting but you
don't like Gram Parsons, because
you've never heard of him.
LAURA
You're being deliberately obtuse.
ROB
I guess I am.
LAURA
Well, think about it.
She hefts the duffel bag, opens the door and exits.
ROB
Fuck.
μια νύχτα αφιερωμένη στον πρώτο κοσμοναύτη yuri gagarin που ξεκίνησε το ταξίδι του στο διάστημαχ στις 12 απρίλιου του 1961. όπως μπορεί εύκολα να δει κανείς στο www.yurisnight.net παίζουν περί τα 100 πάρτυ σε 35 χώρες του κόσμου με αφορμή τη διαστημική επέτειο αυτή.
κάθε αφορμή είναι καλή για πάρτυ και δημιουργικά events. στο τορόντο είδα ότι έχει αναλάβει το σελεμπρέισιο το γνωστό δίδυμο newmindspace (αυτοί που οργανώνουν κατά καιρούς διάφορα τζέρτζελα όπως και τον μαζικό μαξιλαροπόλεμο πριν κάμποσο καιρό και τη μάχη με χαρτονένια αστρόσπαθα πιο πρόσφατα). δεν κοίταξα λεπτομέριες αλλά είμαι σίγουρος ότι θα σκάσουν μύτη με αστροναυτοστολές και πλανητική σκόνη σε συσκευασία κομφετί, ακολουθωντας πιστά το προσωπικό τους στυλ.
στην ελλάδα δεν φαίνεται να υπάρχει ο ανάλογος ενθουσιασμός ή τουλάχιστον δεν υπάρχει κάτι στη λίστα με τα πάρτυ στο κεντρικό site για το yuri's night 08. αρχικά μου ήρθαν στο μυαλό κάτι άσχετα αφιερώματα του decadance και μετά το gagarin205. ούτε και κει τίποτα όμως. μήπως να τους πάρω κανένα τηλέφωνο; :)
επανερχόμενοι στο site για το yuri's night 08 να πούμε ότι η αισθητική του είναι, όσο να το κάνεις, λίγο ό,τι να'ναι μαζί και με μια μικρή δόση από αγιοβαλεντινίτιδα. ιδού ένα σχετικό κουοτέισιο από το site για το οποίο δεν έχω καταλήξει ακόμα πως μου φαίνεται:
"circling the earth in my orbital spaceship i marveled at the beauty of our planet. people of the world, let us safeguard and enhance this beauty — not destroy it!"
yuri gagarin, 1st person in space
τόπος: καμένο πάρτυ.
φωτισμός: χαμηλός, με καπνό από τσιγάρα να σχηματίζει ωραία σχήματα.
σκηνή: δυο κοπέλες (σχετικά λιάρδα) προβληματίζονται με το όνομα της καινούριας τους φίλης (εξίσου λιάρδα).
- wait, how's she called? yurin? this can't be! that sounds like urine!
- no-no-no, she's, like, from korea, and, you know, they spell it differently. it just sounds like, you know.
και ο τρελλαμένος ρώσσος που καραδοκούσε (και ποθούσε μία από τις λιάρδα-ομιλητές)
- yuri is a russian name! what are you talking about!?!
- το καλό:
via [kitnis]
- το χαζό:
ena> bzit
dyo> υο
dyo> σε αγόρασα (παρεπιπτόντως)
ena> κάνε μας από ένα γιο!
dyo> στο λέω για να μη βρεθείς προ εκπλήξεως
ena> (ημιζ)
dyo> (ναι)
ena> εσύ δεν ήσουνα (και καλά) κατά του facebook, κλπ;
dyo> ναι
dyo> αλλα τωρα κανει κρυο
via [paparazzi]
και εδώ η συνέχεια..
πάντα το είχα απορία αν κάποια από τα "αστεία -- βγαλμένα από τη ζωή" που κυκλοφορούν στο ιντερνέτ (sic) είναι όντως βγαλμένα από τη ζωή. πχ οι κλασσικές φωτογραφίες από γραπτά και τεστ μαθητών/φοιτητών όπως το παρακάτω:
πριν κάμποσο καιρό όταν διόρθωνα κάτι εργασίες διάβασα τη γαμάτη προειδοποίηση στην αρχική σελίδα: 
δε ξέρω ακριβώς γιατί αλλά πολύ με άρεσε. μάλλον μου φάνηκε χαριτωμένο -- με την καλή εννοια [ala λαζόπουλος].
και το ερώτημα που με παιδεύει είναι το εξής. τη φωτογραφία την πήρα με το κινητό μου, όχι για να βγάλω έκτακτο ανακοινωθέν, αλλά γιατί μου άρεσε και ήθελα να το κρατήσω σαν εικόνα. τελικά την κυκλοφόρησα όμως (εδώ). μαλακία; αν πχ κυκλοφορούσε τρελλά (sic) και τύχαινε να τη δει ο φοιτητής δε θα ήταν λίγο αισχρό; από την άλλη, μήπως θα γούσταρε κι όλας;
ένα μέτρο για το μετρό, το μίνι-ιστορικό:
- ανακοινώνεται ότι το αθηναικό μετρό αρχίζει να λειτουργεί δοκιμαστικά και μετά τα μεσάνυχτα παρασκευές και σάββατο από 1η φεβρουαρίου και για δύο μήνες.
- το νεό ωράριο δεν εφαρμόζεται εξαιτίας αντιδράσεων των εργαζομένων οι οποίοι πραγματοποιούν στάση εργασίας.
- τελικά το μέτρο για το μετρό θα αρχίσει να εφαρμόζεται από σήμερα δοκιμαστικά.
φαντάζομαι δίκιο έχουν οι εργαζόμενοι που διαμαρτυρήθηκαν. δε ξέρω δυστυχώς τις λεπτομέριες του μέτρου και πώς θα καλυφθεί ο επικείμενος φόρτος εργασίας. από την άλλη καλώς χαρήκαμε και όσοι επιβάτες χαρήκαμε με την επέκταση του ωραρίου. το θέμα τώρα είναι ότι το μέτρο-μετρό θα λειτουργήσει δοκιμαστικά και ελπίζω τα πρώτα δείγματα από αυτούς τους δύο μήνες να τα επεξεργαστεί σωστά το υπουργείο μεταφορών.
από την εποχή των ολυμπιακών το 2004 που είχε γίνει μια ανάλογη επέκταση του ωραρίου λέγαμε άντε να δούμε μήπως κάποια στιγμή λειτουργεί μόνιμα το μετρό και μετά τα μεσάνυχτα. ευκαιρία λοιπόν τώρα να χρησιμοποιήσουμε το μετρό και να αποδείξουμε ότι η μόνιμη επέκταση του ωραρίου θα χαροποιούσε ένα σημαντικό ποσοστό των αθηναίων.
όπως και να έχει είπα να ρίξω μια ματιά στο ωράριο του μετρό σε άλλες πρωτεύουσες-μητροπόλεις της ευρώπης (και δυο bonus στην άλλη μεριά του ατλαντικού). είναι λοιπόν πρωτοποριακό, παράλογο, ή αυτονόητο να θέλουμε να λειτουργεί το μετρό και μετά τα μεσάνυχτα;
η μετροσκόπησις (εξίσου μίνι):
- berlin u-bahn (γερμανία)
οι περισσότερες γραμμές λειτουργούν και όλη τη νύχτα αλλά με πιο αραιά δρομολόγια. εδώ το επίσημο site της bvg και εδώ τα 24ωρα δρομολόγια όλων των μεταφορικών μέσων στο βερολίνο.
- paris metro (γαλλία)
το μετρό λειτουργεί περίπου 05:00-01:00am κάθημερινά και μια ώρα παραπάνω παρασκευές και σάββατα. εδώ το επίσημο site της ratp και εδώ το σχετικό άρθρο στη wikipedia.
- london underground (αγγλία)
οι γραμμές λειτουργούν περίπου 04:30-01:30am. εδώ τα δρομολόγια για όλες τις γραμμές από το επίσημο site και εδώ το σχετικό άρθρο στη wikipedia.
- roma metro (ιταλία)
το μετρό λειτουργεί καθημερινά 5:30am-23:30pm και 5:30-01:30am παρασκευές και σάββατα. οι πληροφορίες από το urbanrail, καθότι δε βρήκα τίποτα στα αγγλικά στο επίσημο site.
- madrid metro (ισπανία)
το μετρό λειτουργεί 06:00-01:30am όλη τη βδομάδα. οι πληροφορίες και πάλι από το urbanrail, καθότι δε βρήκα τίποτα στα αγγλικά στο επίσημο site.
- new york city subway (ηπα)
το μετρό λειτουργεί όλες 24ώρες όλες τις μέρες του χρόνου, εδώ το σχετικό άρθρο στη wikipedia.
- toronto subway (καναδάς)
το μετρό λειτουργεί περίπου 6:00-1:30am εκτός από την κυριακή που ξεκινά στις 9am. εδώ το επίσημο site που έχει τις πληροφορίες για το τελευταίο τρένο για κάθε σταθμό.
στις πραπάνω πόλεις λοιπόν που κοίταξα για τη μίνι-μετροσκόπηση, το μετρό λειτουργεί μέχρι τη 01.30am ή και παραπάνω τις παρασκευές και τα σάββατα. για την ακρίβεια με μόνη εξαίρεση τη ρώμη το μετρό λειτουργεί καθημερινά μέχρι τη 01:00am ή και παραπάνω.
σε άλλες πρωτεύουσες μπορεί βέβαια το μετρό να μη δουλεύει καθόλου μετά τα μεσάνυχτα, αν και θα υπέθετα ότι την παρασκευή και το σάββατο το μετρό λειτουργεί πιο αργά από ό,τι τις καθημερινές. να πούμε επίσης ότι το μετρό αποτελεί μόνο ένα από τα μέσα μαζικής μεταφοράς και πως σε πολλές από τις παραπάνω πόλεις όταν δε δουλεύει το μετρό, υπάρχουν (πιο αραιά) δρομολόγια με λεωφορία που καλύπτουν μέρος των διαδρομών.
όπως και να έχει, νομίζω ότι η παραπάνων μίνι-μετροσκόπηση είναι ένα καλό δείγμα για να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα.
και κλείνουμε τη σημερινή εκπομπή μας με ένα ενδιαφέρον ιμπροβαιζέισιον-flash mob από τους φίλτατους improv everywhere.
ένα αυτοσχέδιο θεατρικό (μίνι-μάξι):
σε έναν κεντρικό σταθμό τρένου στην αμερική ένα μεγάλο μέρος των επιβατών που κινούνται στο εσωτερικό του σταθμού ξαφνικά μένει ακίνητο σαν να σταμάτησε ο χρόνος.
*η φωτογραφία στην αρχή του post via [contra]
όπως λέει και το site: bring bad design to justice.
μερικά από τα αγαπημένα μου:
περισσότερα στο [design-police].
ένας νέος έτος, ένα φλας (μεγάλο), ένα κόκκινο εσώρουχο (κολλητό), μια φράση και δυο κουπλέ καραόκε στην αρβανιτάκη (και μια ματσούκα που έφαγε τη σκόνη μου -- όχι παίζουμε), μισή βαλίτσα που έμεινε πίσω (μαζί με τα περιεχόμενα), ένα γουστόζικο καφέ που παραδόθηκε στις ορέξεις των καρναβαλιστών-νιούγίαριστών, ένα καθυστερημένο ενοίκιο (retarded), μια μεταλλού dj (και φωτογράφος), ένα ζευγάρι κοκκάλινα γυαλιά (μαύρα), ένα παρολίγο προξενιό (είναι τρελός ο κόσμος), δύο kinder έκπληξη (δώρο), 28 πορτοκάλια με γεύση πορτοκάλι (τουλάχιστον), μια emo γοργόνα (παύλα παραίσθηση), ένας μήνας από το τελευταίο post (ακριβώς).
let the games begin.
pic by [ducca] via [deviant art]
μία νύχτα με ομίχλη,
όπου τα σπασμένα γραφικά και η ατμόσφαιρα,
θυμίζουν adventure game άλλης εποχής.
[toronto, annex, nov. 2007]
[διαδρομή 191]
μουρμούρισμα: χμμμ.. η μόνη βλακεία είναι ότι για να ακούσει κανείς όλα τα τραγούδια ολόκληρα πρέπει να είναι logged in στο imeem.. χμμ..
pic by [purelily] via [deviantart]
λοιπόν δε θέλει πολύ να καεί το μυαλό. λίγο θέλει. όσο να καεί ένα κατσαρολάκι με ένα αυγό μέσα. όχι δεν έκαψα κανένα κατσαρολάκι (εντάξει είχα καψει ένα στο πρώτο έτος, ως πότε θα με δουλεύετε πια;).
πάντως μυρίζει καμένο. έντονα. και δε ξέρω αν είναι από την κουζίνα ή από το δωμάτιο. και συμβαίνουν και διάφορα που δε μπορώ να καταλάβω πώς ακριβώς συνδέονται. μα, για παράδειγμα, παίζει ακόμα μπάλα ο πατσιαβούρας;; ["ανατροπή του πατσιαβούρα από τον σιμάο" -- contra]. όλα όμως κάπως συνδέονται. δε μπορεί.
f> egw aplws ejwterikeyw thn elleipsh domhs sta endotera twn skepsewn moy
f> (shmera)
g> δηλαδή?
g> (δεν πολυκατάλαβα)
f> dhladh marmelada
f> (to myalo moy)
f> jam
f> pws to lene
f> jaaaam
f> (me amerikanikh profora)
g> χαχα
f> τζεεεααααμ
g> να σου πω κάτι?
f> πε μου
g> με το άτομό σου
f> να δω τι θα πεις
g> γιατί?
f> ετσι
f> :D
g> όχι τι νομίζεις ότι θα πω?
g> :P
f> οχι εσυ τι νομιζες οτι νομιζα οτι θα πεις
g> λολ
g> ε ά παράτα μας!
f> α για να μιλαμε και σωστα
g> που λες
f> ναι
g> με το άτομό σου
f> ναι
g> ή που δε καταλαβαίνω τίποτα
f> ναι
g> ή που ταυτίζομαι απόλυτα!!
f> οχι
f> ναι
g> μία μέση οδό σπάνια βρίσκω!
f> οχι
f> ναι
g> ε τώρα με τα ναι και τα όχι τι άκρη να βγάλω?
g> λολ
f> ναι
f> :D
g> :P:P:P:P:P:P:P:P
f> ετσι ειναι αυτα
f> (ναι)
f> (οχι)
f> λοιπον
f> παω να περπατησω προς το σπιτι
g> συμφωνείς, διαφωνείς, δεν έχεις γνώμη?
g> καλά
f> να μου δωσει ο αερας
f> γιατι ειρμο δε βλεπω συντομα
f> οσο για το σχολιο σου
g> λολ
f> για το ατομο μου
g> λολ
f> εχω να πω οτι συμφωνω.
f> και εγω με το ατομο μου
g> :)
f> ειτε που ταυτιζομαι
f> ειτε που δε βγαζω ακρη
f> ενα περιεργο πραγμα βρε παιδι μου
g> :)
f> ευτυχως για μενα πιο συχνα ταυτιζομαι με μενα παρα δε βγαζω ακρη
f> αλλα οριακα
g> λολ
δεν είμαι η beyonce είμαι η ποπάρα (άνω τελεία) έχω και φωνή έχω και κορμάρα (τελεία και βουτιά).
* το ερώτημα του τίτλος, από το φίλο και συναγωνιστή [manga juice].
εναλλακτικός τίτλος: "καμμένο vs. καμένο".
(καλά το αβγό. πάει στο καλό. το καμένο όμως;)
είδα πρόσφατα τα δύο τελευταία επεισόδια από τον τρίτο κύκλο των s1ngles. η αλήθεια είναι ότι με έχει κουράσει (πολύ) η σειρά, αλλά πάλι έχει πού και πού μια-δυο ατάκες που με ξαφνιάζουν.
δηλαδή, μόνο και μόνο που έπεσε η ατάκα "πέφτει η νύχτα στο παλέρμο" και που παίχτηκε για μισό λεπτό φάση και-καλά ψηφοφορίας, ε τι να ειπώ. όλα τα λεφτά.
κι όποιος δε ξέρει τι είναι το "πέφτει η νύχτα στο παλέρμο", το παιχνίδι "μαφία", κτλ, να τρέξει γρήγορα εδω και να διαβάσει τα βασικά. και όποτε θέλετε φωνάχτε με να παίξουμε. τι να πω (ξανά). κολλάω με κάτι τέτοια παιχνιδιστικά (εντελώς όμως).
pic via [deviantart].
.JPG)
και εκεί που είχα πείσει τον εαυτό μου ότι δε θα μου λείψει τίποτα από το ρόντο, μικρές στιγμές σε ένα μεγάλο πάρτυ με έφεραν φάτσα με φάτσα με τις μάσκες μου.
με μία λέξη: τρελοί. με δύο: gypsy punks. ηλεκτρική, ντραμς, μπάσο, αλλά και κλασσική, βιολί, και ακορντεόν. απίστευτη φιγούρα ο lead gypsy της μπάντας (hutz) που είναι σαν να έχει ξεπηδήσει μόλις από τη μαρμίτα με το μαγικό ζωμό.
στη συναυλια (kool house οκτ. 2007) παίξαν φυσικά κομμάτια από το νέο τους δίσκο super taranta, καθώς και το ομώνυμο κομμάτι. "super taranta.. for super toronto" όπως είπε και ο hutz.
άλλα μικρά-μικρά από τη συναυλία: ο μπασίστας είχε συνέχεια προβλήματα με τον ήχο και ανάμεσα στα κομμάτια μπαινόβγαινε ένας ταλαίπωρας τεχνικός και πείραζε τα μηχανήματα (κυρίως κούναγε τα καλώδια από ό,τι είδα) και ο hutz έχωνε κανονικά: "μα τι φλωριες είναι αυτές" έλεγε στο κοινό, "γιατί δε μας γιουχάρετε λίγο που σταματάμε τη μουσική για μαλακίες;", "άντε φωνάχτε" και τέτοια, ενώ γιουχάριζε και ο ίδιος. με μια λέξη: όργιο.
μία γεύση από τον ήχο τους, το χιτάκι του πρώτου τους δίσκου:
start wearing purple wearing purple (da da da da da)
start wearing purple for me now
all your sanity and wits they will all vanish
i promise, it's just a matter of time...
σχετικό: τιμούμε τη βουκολική προφορά του lead gypsy.
άσχετο: μου φάνηκε αστείο που ο τυπάς μου θύμισε λίγο τον ρώσο τον οποίο ερωτεύτηκε μια από τις ηρωίδες στο hapiness.
το "δες καθαρά" είναι ένα κομματάκι που μου θυμίζει καλοκαίρι και μάλλον θα μου θυμίζει το συγκεκριμένο που πέρασε. η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα τέτοια διασκευή από την ανδριάνα, ευχαριστότατη έκπληξη! μέχρι και το βιντεοκλίπ μου άρεσει, παρόλο που παίζει στα γνωστά μοτίβα και κλισέ που κινούνται όλα τα ελληνικά κλιπς. ίσως μου αρέσει επειδή βγάζει κάτι το δροσερό και ανέμελο, σχεδόν σκανταλιάρικο και παιδικό. καλά, ίσως απλά μου αρέσει το (νέο) πολύχρωμο look της ανδριάνας :)
σημειώσεις:
- ιδού το αυθεντικό face à la mer στο φίλο μας το youtube. κάντε μια σύγκριση στο ραπιακό κομμάτι του δίσκου (χίλιες φορές μπάμπαλη αντί για calogero ιφ γιου ασκ μι -- βέβαια δεν καταλαβαίνω και τους γαλλέζικους στίχους). επίσης, ρίξτε μια ματιά και στα comments στο youtube. πολύ γέλιο. ακόμα και η διασκευή ενός κομματιού μπορεί να οδηγήσει σε εθνικιστικο-παπαρολογιες (λες και δεν το ξέραμε θα με πείς).
- ιδού μια δισκοκριτική στο musiccorner από όπου πήρα και τη φάτσα της ανδριάνας.
- σε μερικά τραγούδια του δίσκου η φωνή της ανδριάνας μου θύμισε την έφη θώδη.. (ε, μια ιδιαιτερότητα στην προφορά την έχει).
- όποτε θυμάμαι/χρησιμοποιώ τη λέξη "σκανταλιά" νιώθω λίγο "μεγάλος", αλλά δε μαμιέται. μεγαλώσαμε πια, γιατί να το κρύψομε άλλωστε;
- η φωτογραφία-τοίχου που ακολουθεί, κομμάτι από post του old boy.
