αυτιάς - όσκαρ

via [αρχιεπίσκοπος]

περισσότερα για το όσκαρ στο tvxs.gr το οποίο λέει θα καταθέσει το βίντεο στο ε-σου-ρου, αλλά και στα αυξανόμενα ποστς στο ιντερνέτ.

και εδώ η συνέχεια..

δεν ανταποκρίνεται

και εδώ η συνέχεια..

να περάσει και το παρασκευοσαββατοκυρίακο να γλιτώσουμε από τις μίρλες και τα μοιρολόγια*

δεν αντέχω άλλο αυτό το συνδυασμό μιζέριας και προπαγάνδας που αναβλύζει από ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, αφίσες, και δε ξέρω-εγώ-τι-άλλο. γιατρέ μου δε μπορώ να βρω ηρεμία, ακούω φωνές από παντού! εκεί που κάθομαι ήσυχος πετάγεται ένα τσούρμο από αρχηγοί κομμάτων (sic) και φαγώνονται να μου πούνε τι, λέει, πρέπει να κάνω για να γλιτώσουμε τα γκολ και να παίξουμε καλά και στο τοπικό πρωτάθλημα αλλά και στην ευρώπη.

γύριζα προχτές σπίτι (ψιλο-αργά) και άκουγα redfm (με έχει κουράσει ο red αλλά του δίνω που και που μια ευκαιρία ακόμα -- όπως το ανέκδοτο με τις ξανθιές) και σε κάποια φάση σταματάει η μουσική και αρχίζει να μιλά ο καραμανλής! λέω, α, πλάκα έχει, άρχισε και ο red να βάζει κοροϊδευτικά σποτάκια ala ελληνοφρένεια, και λέω κάτσε να δω τι παίζει με αυτό. μίλαγε, μίλαγε, μίλαγε ο μπούλης και κάποια στιγμή συνειδητοποιώ ότι πρόκειται φυσικά για μία μεγάάλη ραδιοφωνική διαφήμιση της νδ και ουχί μια κάποια χαριτωμένη (ή μη) απόπειρα σάτιρας. ξενέρωσα και γω και το'κλεισα το ρημάδι.

και δεν είναι η προετοιμασμένη προπαγάνδα που με χαλάει τόσο, είναι αυτό το χύμα ποδοσφαιρικό-οπαδικό τσαμπουκάλεμα που με τσακίζει.

η πλειοψηφία του κόσμου μεγαλώνει υποστηρίζοντας μια ομάδα, έτσι απλά. είμαι γάβρος, είμαι χανούμι, είμαι βάζελος. γιατί; έτσι. παραδοσιακά. γιατί ήταν ο μπαμπάς μου, ο θειός μου, γιατί ο νικολάκης που έμενε απέναντι ήταν το άλλο και ήθελα να του την πω, γιατί κάτι κολλητοί πάνε συνέχεια γήπεδο και μου βρίσκουν και μένα εισιτήριο και πάμε μαζί. ξέρεις κανέναν να άλλαξε ποτέ ομάδα; όχι.

προφανώς, αντίθετα με το ποδόσφαιρο, οι πολιτικές εξελίξεις επηρεάζουν πολύ παραπάνω από το γόητρο του οπαδού: οι κυβερνήσεις δεν παίρνουν απλώς το πρωτάθλημα, παίρνουν και λεφτά από μας, τα σχολεία μας, τους δρόμους και τα μέσα μεταφοράς, την εθνική μας ταυτότητα, καθώς και τη δύναμη να τα διαχειριστούν όπως θέλουν.

και για κάποιο περίεργο λόγο, η πλειοψηφία του κόσμου ασχολείται κυρίως με το ποιό κόμμα θα πηδήσει ποιό και όχι πώς θα τον πηδήσει το κόμμα το ίδιο στη συνέχεια.

τι να πω, άμστελ-γιατί-έτσι-μας-αρέσει. και λίγο περισσότερο σοβαρά, να πω ότι βαρέθηκα πια την ιδέα "ισχυρής κυβέρνησης" και αυτοδυναμίας και όλα αυτά που συνεπάγεται. πραγματικά εύχομαι να μπουν οι πράσινοι στη βουλή ώστε να είναι αδύνατη (κατά πάσα πιθανότητα) η αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος (όποιο και αν είναι αυτό) και να χρειαστεί απαραίτητα κυβέρνηση συνεργασίας. ποιός ξέρει μπορεί να είναι αυτή η καταδικασμένη συνεργασία μία αιτία να σκεφτεί ο καθένας τα πράγματα λίγο διαφορετικά.

*η φωτογραφία απεικονίζει ένα ωραιότατο (concept) ρολόι του κύριου alex που είδα σήμερα και πολύ με άρεσε. [via designboom]

και εδώ η συνέχεια..

decision making οφθαλμαπάτες

και εδώ η συνέχεια..

with apologies to mr hitchcock

και πάλι μίνι διάλειμμα στην τιβι, και πέφτω πάνω σε κάτι που μοιάζει με το psycho αλλά δεν είναι καθότι παραείναι πρόσφατο. τελικά ήτο ένα ριμέικ το οποίο ουδέποτε πήρα πρέφα ότι υπάρχει. όπως και να έχει είδα λίγο γιατί χρειαζόμουν ένα διάλειμμα.

και εδώ η συνέχεια..

το σατανικό λευκό!

01.49. μίνι διάλειμμα για να ξεκολλήσει το μυαλό. στο δρόμο προς το ντίτζιταλ της ερτ που δείχνει τένις έπεσα πάνω σε πακέτο από μεταμεσονύχτιες πολιτικές διαφημίσεις για τις ευρωεκλογές το οποίο στην κατάστασή μου με κέρδισε αμέσως.

ανάμεσα στην παρέλαση που ακολούθησε από τροτσκιστές, φιλελεύθερους, οικονομολόγους, εργάτες, δωδεκαθεϊστές, παραρτήματα ξένων κομμάτων, αποκλειστικούς αντιπροσώπους, κρητικούς, άγγλους-γάλλους-πορτογάλλους και άλλα νηστίσιμα, έπεσα πάνω στο (τα-τα-τα-ρα-τα-τα) λευκό.

κατ' αρχήν αν και σε όλους μας έχει περάσει η σεφερλιακή ιδέα ίδρυσης ενός κόμματος με το όνομα "λευκό" (τι; σε σένα όχι; καλά άστα αυτά), μου φάνηκε ιδιαιτέρως διασκεδαστικό ότι κάποιος το είχε κάνει πραγματικά.

το εντυπωσιακό όμως είναι το πλάνο του κόμματος! ούτε λίγο ούτε πολύ ο πρόεδρος του λευκού μας λέει ότι οι (πιθανές) θέσεις του κόμματος στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο θα εκπροσωπούνται από διάφορες αντιπροσωπευτικές ομάδες με κάποιο είδους ροτέισιον (rotation ελληνιστί). όλα είναι κανονισμένα στην εντέλεια: μόλις εκλεγούν οι λευκό-ευρωβουλευτές θα παραιτηθούν και καθότι δε γίνεται να μείνουν κενές οι θέσεις το λευκό θα ορίσει νέους λευκό-ευρωβουλευτές. και το αυτό θα γίνεται κάθε μερικούς μήνες.

αν μύτη άλλο (sic), είναι ευρηματικό. και παραδόξως πέρα-ως-πέρα αληθινό.

υ.γ. τώρα μιλάει ένας τύπος που το όνομά του τελειώνει σε -άκης, έχει σημαντικό και καλά περιποιημένο μουστάκι αλλά και αδιανόητο φρύδι. τι να λέμε. μάλλον γι' αυτό τον κάνανε πρόεδρο.

υ.υ.γ. το λευκό έχει και site: www.leyko.gr.

και εδώ η συνέχεια..

γαμο-αντίστροφη μέτρηση

bra counts down to marriage, plays weddding march. περισσότερα στο [boingboing]. θα σταθώ μόνο στην τελευταία πρόταση του post:

triumph doesn't plan to ever actually sell this thing, which is probably a good thing.

και εδώ η συνέχεια..

no tissue? do the sleeve sneeze

ολόκρηλο το πόστερ εδώ. το οποίο κυκλοφορεί τυπωμένο φυσικά σε διάφορους εσωτερικούς χώρους (υπηρεσίες, πανεπιστήμιο, κτλ).

και σκέφτομαι τώρα εγώ: άντε να του πεις του έλληνα να φταρνιστεί στο μανίκι και να σε πάρει στα σοβαρά. έλα που είναι όμως πολλάκις καλύτερο από το φτάρνισμα στις χούφτες.

σο καμ-ον καμ-ον ντου-δε-σλιβ-σνιζ-ουίθ-μι.

και εδώ η συνέχεια..

τορόντο-αθήνα με διαφορά στήθους

η θερμοκρασία στους δρόμους αζ ουί σπίκ:



τώρα θα με πεις, παίζει όμως ρόλο τι ώρα είναι δω και τι ώρα είναι κει. το clue λοιπόν είναι ότι εδώ (στο ρόντο) είναι μεσημέρι ενώ στην αθήνα απογευματοβραδάκι. χμ.

και εδώ η συνέχεια..

αγώνα, αγώνα, αγώνα μπιαντόρ!

χρόνος: βράδυ προ-πρωτομαγιάς (ναι μια βδομάδα ago)
τόπος: στη μπρίζα (πλατεία καρύτση, αγαπημένο μαγαζάκι)

μια από τις παρέες φωνάζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα δυνατά και ρυθμικά (κυρίως δυνατά):

αγώνα,
αγώνα,
αγώνα μπιαντόρ!

δε ξέρω αν ήτο το αγωνιστικό κλίμα της πρωτομαγιάς, η σαγκρία ή το μαρτίνι με σπράι(τ) που με παρέσυρε ή που τώρα τελευταίως έχω αρχίσει και κουφαίνομαι (γενικώς),
αλλά πραγματικά ήμουν σίγουρος ότι το παρεάκι φώναζε κάποιο σύνθημα μέσα στο μαγαζί.

ήταν δε τέτοιο το κάψιμο του μυαλού (φταίει και το πολύ thesis writing, στάνταρντ λέμε) που γυρνάει ο έτερος σωματοφύλακας από την παρέα και μου λέει "α, ναι, αυτό που μας έλεγε ο rob" και τον κοιτάω λες και μου μιλά για κάποια γνωστή-άγνωστη αίρεση. τι δουλειά είχε ο rob με τη "μπιαντόρ" και την παραθρησκευτική μαφία; ε;

μου πήρε κάποια ώρα. όχι πολύ. μερικά δευτερόλεπτα. γύρω στα 260. διακόσια εξηντατέσσερα ή διακόσια εξηνταπέντε πρέπει να ήνταν.

πάντως το κατάλαβα μέσα στα επιτρεπτά όρια και χωρίς να βάλει το κομμάτι ο ντι-τζέι.

και εδώ η συνέχεια..

tv excess (τζι αρ)

λοιπόν μου είχε διαφύγει ο διαδικτυακός τηλεοπτικός σταθμός tvxs.gr του κούλογλου. δεν έχω ακόμα άποψη, αλλά με αρέσουν αυτές οι μοντέρνου τύπου κινήσεις. ιδού και ένα σχετικό άρθρο από την ελευθεροτυπία.

και εδώ η συνέχεια..

personal responsibility, personal responsibility, personal responsibility,..

come touch me like I'm an ordinary man
have a look in my eyes
underneath my skin there is a violence
it's got a gun in its hands

ready to make
ready to make
read-
ready to make sin serving anyone anything
anyone anything
anyone anything
anyone anything
anyone anything
anyone anything

και εδώ η συνέχεια..