g> tous salonumuz klimalidir tous 3ereis? s> χμ. μάλλον όχι g> poso pisw eisai? s> πολύ; g> e babaia s> ε για πείτε να τους μάθω g> psa3e ace of spades se mpouzouki kai ki8ara s> πολύ δυνατό! g> etsi g> exoun kai kati allo se mpouzouki kai 3yristikh mhxanh alla den to brhka x8es pou epsa3a s> τι λες τώρα g> nai s> σας αφήνω s> έχω πολύ υλικό να μελετήσω
. . .
ακούστε το "why did you do it" στην αίθουσα που κλιματίζεται στο myspace. και μετά δείτε τα παρακάτω performances!:
come touch me like I'm an ordinary man have a look in my eyes underneath my skin there is a violence it's got a gun in its hands
ready to make ready to make read- ready to make sin serving anyone anything anyone anything anyone anything anyone anything anyone anything anyone anything
για να δούμε, θα το παίξουν και αυτό τρία τρισεκατομμύρια φορές μέσα στους επόμενους τρεις μήνες οι ραδιοσταθμοίχ, έτσι ώστε να το σιχαθώ και αυτό όπως και άλλα κομματάκια που με αρέσαν πολύ όταν τα πρωτοάκουσα;
he said "give me all you've got i want your money not your life, but if you try to make a move i won't think twice." i said "you can have my cash but first you know i got to ask what made you want to live this kind of life?"
when my gift arrives i'll be there and when our time runs out i'll meet you again cause everything has changed tonight we just some found something but we've locked it inside
without some love where can we run, who will we be? but now it's time kiss you goodbye, there is no time
locked it inside your mind hope you find a way you won't let it happen to you, you need some change but i keep falling from the trees until next time that we'll meet
without some love where can we run, who will we be? but now it's time kiss you goodbye, there is no time until next time where can we run, who will we be? but now it's time kiss you goodbye, there is no time
without some love ...
περισσότερα για τα schooliganάκια στο [myspace]. ιδού και ένα making of από το video clip του κομματιού το οποίο είδα πρώτα στο [last-in-first-out]. (το video clip υπάρχει στο φίλο μας τον [γιουτιούμπ] αλλά δεν επιτρέπεται το embedding κατά βούληση).
ε ναι λοιπόν. λαίβ γιατί έτσι μας αρέσει. θα παίξομε κάμποσα αρχαία ροκ κομμάτια (αναγκαστικά) και μερικά νέα indy-άκια (για να γουστάρομε) και γενικά θα γίνει χαμός γιατί σε σκηνή δεν έχομε ξαναδοκιμάσει την τύχη μας (μόνο στην παραλία με αλκοολούχα ατμόσφαιρα και μπόλικη άμμο) και έτσι όλα είναι πιθανά.
και (κλασσικά) ένα (εντελώς άσχετο) ανέκδοτο που θυμήθηκα με την περίσταση:
πάει ένας τύπος σε ένα σαλούν τις καλές εκείνες εποχές τύπου lucky-luke και far west (φαρ ουέστ). σωστό σαλούν, με τον μπαρμαν του, με τις παρακμιακές φάτσες του, με τον πιανίστα του, κτλ. συγκεκριμένα ο πιανίστας έχει και μια μαϊμού η οποία κάθεται πάνω στο πιάνο και κάνει γκριμάτσες. παίρνει λοιπόν μια μπύρα ο τύπος από τον μπαρμαν, δε προλαβαίνει να ακουμπήσει το ποτήρι ο μπαρμαν στον πάγκο και πετάγεται η μαϊμού από το πιάνο, τρέχει και βουτάει τα αρχίδια της μέσα στο ποτήρι με την μπύρα και εξαφανίζεται. ξενερώνει ο τύπος, τα παίρνει λίγο, πετάει τη μπύρα και παραγγέλνει άλλη. πάλι τα ίδια (με ύφος ala ξάδελφος-λέων): κάθε φορά πετάγεται η μαϊμού και βουτά τα αρχίδια της στο ποτήρι και εξαφανίζεται. ε τέλοσπάντων αφού έγινε δυο-τρεις φορές αυτό, τα παρα-παίρνει ο τύπος και πάει νευριασμένος στον πιανίστα και του λέει - η μαϊμού σου βάζει τ'αρχίδια της στο ποτό μου, το ξέρεις; και ο πιανίστας συνεχίζοντας να παίζει πιάνο, - όχι, πώς πάει η μελωδία;
τελικώς τι απέγινε η ελένη των film; παρεμπιμπντόντως πολύ με αρέσει η σειρά των κομματιών όπως είναι τώρα στο myspace. σχεδόν βγάζει νόημα και ως πρόταση.
- and how are you today little girl? - i have a bad cough. it stole my sleep last night.
κολλάω λίγο με τις λέξεις. αυτό το "it stole my sleep last night" μου άρεσε πολύ. δε ξέρω γιατί. ίσως γιατί καθημερινά χρησιμοποιώ τα αγγλικά περισσότερο ως τεχνικό μέσο για τη δουλειά μου παρά ως ουσιαστικό μέσο επικοινωνίας και χρειάζονται τέτοιες απλές προτασούλες για να περάσω από το αποστειρωμένο επιστημονικό λεξιλόγιο στην πραγματική γλώσσα.
πάντα όμως κολλούσα με τις λέξεις. μερικές φορές ξαναβλέπω ταινίες μόνο και μόνο γιατί μου αρέσουν οι διάλογοι. ας πούμε, να ένα κορυφαίο διαλογάκι από το high fidelity, το οποίο νομίζω μπορώ να ξαναδώ άπειρες φορές.
rob> i'm sorry, but can we get this straight? what is his fucking name, ian or ray? what do you call him? laura> ray. i hate ian. rob> i hate him too.
ιδού και η συνέχεια του διαλόγου από το script-o-rama.
ROB I'm sorry, but can we get this straight? What is his fucking name, Ian or Ray? What do you call him?
LAURA Ray. I hate Ian.
ROB I hate him too. So I just call him "Mavis." Or "Sissyboy." Or "Mavis the Sissyboy."
Laura starts laughing, laying on the couch on her back, very close to Rob. Rob leans in, sort of looking down into her eyes.
ROB This is where you're supposed to say that you haven't laughed this much in ages, and then you see the error of your ways.
LAURA You make me laugh much more than Ray does, if that's what you're getting at. But I already knew you could make me laugh. It's everything else I don't know about.
ROB You know I'm a good person.
LAURA Mmm hmm.
ROB You know that I can cook my ass off when I feel like it.
LAURA Oh ho, so very infrequently.
He moves a little closer.
ROB You know my favorite beverage is your bath water.
She laughs. He moves in, not really trying to kiss her but leaving the door open for her... She almost goes for it, but instead gets to her feet.
LAURA Time to go.
She goes to her bags. Rob points to a pile of CDs.
ROB Don't forget your CDs.
LAURA Those aren't mine.
ROB Sure they are.
LAURA They're not really, though, are they? I know you bought them for me, and that was really sweet of you, but that was when you were trying to turn me into you. I can't take them, I know they'd just sit around staring at me, and I'd feel embarrassed by them and... they don't fit in with the rest of what's mine, do you understand? That Sting record you bought for me... that was a present for me. I like Sting and you hate him. But the rest of this stuff... (bending down to the pile) Who the hell is Nick Lowe? Or Gram Parsons? Or the Boredoms? I don't know these people. I...
ROB Okay, okay. I get the picture.
LAURA I'm sorry to go on about it. But, I don't know, there's a lesson here somewhere, and I want to make sure you get it.
ROB I got it. You like Sting but you don't like Gram Parsons, because you've never heard of him.
LAURA You're being deliberately obtuse.
ROB I guess I am.
LAURA Well, think about it.
She hefts the duffel bag, opens the door and exits.
s> ti 8a ginei re? s> 8a mas milhseis kamia fora? b> θα μιλήσω όταν πρέπει να μιλήσω s> allaetsieisteoloiprwtakanetethnkoy tsoykelasaskaimetadesasnoiazeitipotak alamoytoelegehmanamoyotioloioiantresi naiidioialladethnpistepsakainomizaoti eisaidiaforetikoskainatwratitrabaw.. b> εχεις κι εσυ τα δικια σου
την είδα πάλι στους όχθες του βόλγα που ένας στρατιώτης τη φώναξε όλγα
ομοικαταληξία βόλγα-όλγα; δηλαδή, σοβαρά; δεν είναι ανέκδοτο; μιας και είναι και περίοδος οσκαρολογίας προτείνω λοιπόν μια νέα κατηγορία για τα όσκαρ, το όσκαρ χειροτερης ομοιοκαταληξίας. προτείνω δε να το λέμε και "όσκαρ βόλγα-όλγα".
όχι αν έχετε κάτι καλύτερο (χειρότερο) για το όσκαρ να μου πείτε. και μην ακούσω τίποτα του στυλ: - ναι, καλύτερος είναι δηλαδή ο στίχος "τα μάτια σου με καίνε γιατί είσαι μανεκένε"; άμα χρειάζεται να πέσουμε τόσο χαμηλά για να συγκρίνουμε τη συγκεκριμένη ομοιοκαταληξία, τότε νομίζω γιού γκετ μάι πόιντ.
να πω πάντως ότι αν και με τη στιχουργική του πλιάτσικα έχω ξενέρωσει σφόδρα καιρό τώρα, το συγκεκριμένο τραγούδι έκρυβε μια πολύ ευχάριστη έκπληξη:
αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα
αν και έχει γίνει σούπα πια (όπως παρατηρεί και ο φίλτατος δραπέτης sroutz), δεν παύει να ήταν (sic) μια ευχάριστη έκπληξη.
και εδώ η συνέχεια..
πάει πάρα πολύς καιρός από την τελευταία φορά που είδα την αρβανιτάκη να τραγουδάει ζωντανά. την είδα λοιπόν στην προχτεσινή εκπομπή του λαζόπουλου, την άκουσα να τραγουδάει το παράπονο και αποσυντονίστηκα. τελείως. τέλεια και εντελώς. (έχω και μια κάποια μόνιμη προδιάθεση).
και ήρθαν κάτι εικόνες από παντού. ευχάριστες, δυάρεστες, ζόρικες, άλλες που θυμάμαι πάντα, άλλες που είχα να θυμηθώ χρόνια. τρελό κολάζ. εμφανίστηκαν όλες μαζί τόσο γρήγορα και απότομα που δεν είμαι σίγουρος ποιές ήταν ακριβώς ή με ποιά σειρά αναμίχθηκαν.
στο λυκαβυττό με παρέα την αρβανιτάκη και τους δαίμονες (που λέει και η l.), στο κουφονήσι που δε με αφήνατε μόνο μου να κοιτάω τη θάλασσα για να μη κατρακυλήσω, δίπλα στο τσικαμπούμ με κρέπα-κρέπα, σε μια ταβέρνα κάπου στις σποράδες που έπαιζε το παράπονο και τραγουδούσαμε σιγά, σε μια άλλη που έφερε ο μαλλιάς-γκαρσόνι την κιθάρα και τα μπουζούκια για να παίξουμε και γω να μην έχω όρεξη να του λεω "είμαι ροκάκιας, δεν είμαι για μπουζουκια τώρα..", σε μια βραδυά με παντομίμα με μπόνους ξάδερφο και τον χ. να προσπαθεί να περιγράψει κλασσική μουσική και την καράφλα του τσάκωνα, στο "κρίσιμο τρία επί τρία", σε ένα μήνυμα στο κινητό "ένα ωκεανό και κάτι" μακριά, σε ένα αυτόματο μηχάνημα φωτογραφιών στην εγνατία ξημερώματα με γκριμάτσες και μηχανογραφικό άλλης εποχής.
θα παίζει στο ρεξ με τη γαλάνη όλο το χειμώνα λέει.
το έλαβε σε sms μια φίλη μου πριν μερικές μέρες και μου το έκανε πάσα με mail. αν κατάλαβα καλά η ερώτησις ήτο μεταφορική, κάτι σε "τι κάνουμε;" "ει ψιτ τσιμπητέ, τι χαμπάραρια;", τι ρεφρέν τραγουδάς;
όπως και να έχει μου άρεσε και θα αρχίσω να το χρησιμοποιώ. αλλά δεν το εννοώ μόνο μεταφορικά. μεταφοροκυριολεκτικά λοιπόν φιλαράκι, τι ρεφρέν τραγουδας;
(εμένα μου έχει κολλήσει ένα παλιό των pulp. όχι μόνο το ρεφρέν. ολόκληρο.)
και εκεί που είχα πείσει τον εαυτό μου ότι δε θα μου λείψει τίποτα από το ρόντο, μικρές στιγμές σε ένα μεγάλο πάρτυ με έφεραν φάτσα με φάτσα με τις μάσκες μου.
εκεί που καθόντανε που λέτε ο φοίβους (aka phoebus) και σκεφτόντανε, και του ήρθε ξαφνικά η τρελή έμπνευση για νέο σούπερ-ντούπερ χιτ κομμάτι, ένα περίεργο παιχνίδι της μόιρας (sic) τον έφερε σε μια θέση δύσκολη και παράδοξη συνάμα.
είναι εκείνη η εκκεντρική εμμονή του, να μην ακούει ποτέ κομμάτια από μπάντες που αρχίζουν από "cold", που τώρα σαν σκούρα και δόλια φλοκάτη έπεσε μπροστά του και του έκρυψε το γεγονός ότι αυτή του η έμπνευση μοιράζεται πολλά μουσικά χαρακτηριστικά με ένα πασίγνωστο κομμάτι των coldplay.
για να είμαστε σωστοί και ουχί παραπλάνοι (κατά το λαοπλάνοι) εδώ λοιπόν το κομμάτι "clocks" (coldplay) και εδώ το κομμάτι "θέλω" (vandi/phoebus).
πάντως δεν έγινε και τίποτα καινούριο. θυμάμαι μάλιστα πιο παλιά διάφορα κομμάτια της λαϊκο-ποπ σκηνής που είχαν αυτούσια riff-άκια από γνωστά αγγλόφωνα χιτάκια. κρυφό δεν ήτανε φυσικά το φαινόμενο αλλά δεν είχε γίνει και θέμα. δεν το έπαιξε παράθυρο δελτίου ειδήσεων, δεν το συζήτησε στο πρωινάδικο ο παπαδάκης, στην τελική δεν το ήξερε και η κάθε τυχαία (arbitrary) θειά. το ήξερε βέβαια κάμποσος κόσμος, γνωστό το αστείο άλλωστε, που κάνανε πλάκα στα κλουμπς διάφοροι τραγουδώντας τους αγγλικούς στίχους την ώρα που έπαιζε το ελληνικό κομμάτι.
κι ερχούμαστε στο σήμερις. κάθισε λοιπόν που λέτε ο κύριος ανώνυμος τάδε και μίξαρε τα κομμάτια με τρόπο που οι ομοιότητες των κομματιών είναι λίγο πιο εμφανείς από ότι αν τα ακούσεις χωριστά. το ανέβασε το βιντεάκι του στο φίλο μας τον youtube και το στέλνει στην εκπομπή ninja tv του mad channel.
προς έκπληξη όλων -συμπεριλαμβανομένου μάλλον και του ιδίου του ανώνυμου φίλου μας- ο παρουσιαστής του ninja tv παίζει μέρος από το βιντεάκι στον αέρα! και μάλιστα παραπάνω από μία φορές. και τώρα προσέξτε τι μαγικό συνέβη: o παρουσιαστής δεν ξαναέκανε εκπομπή από τότε. μιράκολο-μιράκολο! θαύμα-θαύμα!
τώρα το πώς ακριβώς το χειρίστηκε το θέμα ο τύπος του ninja tv (guy krief) δε θα το σχολιάσω. μπορείτε να δείτε το κομμάτι της εκπομπής εδώ. αλλά όπως και να έχει, είναι μεγάλη καγκουριά του mad να τον διώξει επειδή έβγαλε στη φόρα το προφανές.
το ενδιαφέρον όμως κατ'εμέ είναι ότι για πρώτη φορά το πασίγνωστο αυτό φαινόμενο γίνεται λίγο-πολύ θέμα. και το περίεργο για μένα είναι ότι αν και έχουν γραφεί γι'αυτό και παλαιότερα άρθρα σε εφημερίδες (δείτε π.χ. το ο φοίβος κύκλους κάνει στην ελευθεροτυπία), χρειάστηκε ένα βιντεάκι στο youtube και η απόλυση ενός νεαρού vj για να συζητηθεί μιντιακά λίγο παραπάνω το φαινόμενο.
ίσως οι λέξεις blog, youtube, ιντερνέτ (sic), μπλογκόσφαιρα, να είναι πια τόσο της μοδός που να είναι ικανές να προωθούν πράγματα και καταστάσεις. ίσως πάλι να προσθέτουν μια νέα (ουσιαστική) παράμετρο στο παιχνίδι της πληροφορίας. όπως και να έχει, ίσως με αυτό τον τρόπο να αρχίσουν να συζητιούνται περισσότερο τα διάφορα θέματα ταμπού της ελληνοφρενειακής νοοτροπιας.
άσχετο (πολύ): στο youtube-ιακό βιντεάκι με τα μιξαρεισμένα κομμάτια βγαίνει ως related το παλιό και αγαπημένο σκετσάκι απο το α.μ.α.ν με την παπαρήγα στην παραλία :D
* η ιστορία μέσω δίεση και του πρωινού προγράμματος που άκουγα γράφοντας yados (yet another draft of something)
με μία λέξη: τρελοί. με δύο: gypsy punks. ηλεκτρική, ντραμς, μπάσο, αλλά και κλασσική, βιολί, και ακορντεόν. απίστευτη φιγούρα ο lead gypsy της μπάντας (hutz) που είναι σαν να έχει ξεπηδήσει μόλις από τη μαρμίτα με το μαγικό ζωμό.
στη συναυλια (kool house οκτ. 2007) παίξαν φυσικά κομμάτια από το νέο τους δίσκο super taranta, καθώς και το ομώνυμο κομμάτι. "super taranta.. for super toronto" όπως είπε και ο hutz.
άλλα μικρά-μικρά από τη συναυλία: ο μπασίστας είχε συνέχεια προβλήματα με τον ήχο και ανάμεσα στα κομμάτια μπαινόβγαινε ένας ταλαίπωρας τεχνικός και πείραζε τα μηχανήματα (κυρίως κούναγε τα καλώδια από ό,τι είδα) και ο hutz έχωνε κανονικά: "μα τι φλωριες είναι αυτές" έλεγε στο κοινό, "γιατί δε μας γιουχάρετε λίγο που σταματάμε τη μουσική για μαλακίες;", "άντε φωνάχτε" και τέτοια, ενώ γιουχάριζε και ο ίδιος. με μια λέξη: όργιο.
μία γεύση από τον ήχο τους, το χιτάκι του πρώτου τους δίσκου:
start wearing purple wearing purple (da da da da da) start wearing purple for me now all your sanity and wits they will all vanish i promise, it's just a matter of time...
σχετικό: τιμούμε τη βουκολική προφορά του lead gypsy. άσχετο: μου φάνηκε αστείο που ο τυπάς μου θύμισε λίγο τον ρώσο τον οποίο ερωτεύτηκε μια από τις ηρωίδες στο hapiness.
το "δες καθαρά" είναι ένα κομματάκι που μου θυμίζει καλοκαίρι και μάλλον θα μου θυμίζει το συγκεκριμένο που πέρασε. η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα τέτοια διασκευή από την ανδριάνα, ευχαριστότατη έκπληξη! μέχρι και το βιντεοκλίπ μου άρεσει, παρόλο που παίζει στα γνωστά μοτίβα και κλισέ που κινούνται όλα τα ελληνικά κλιπς. ίσως μου αρέσει επειδή βγάζει κάτι το δροσερό και ανέμελο, σχεδόν σκανταλιάρικο και παιδικό. καλά, ίσως απλά μου αρέσει το (νέο) πολύχρωμο look της ανδριάνας :)
σημειώσεις: - ιδού το αυθεντικό face à la mer στο φίλο μας το youtube. κάντε μια σύγκριση στο ραπιακό κομμάτι του δίσκου (χίλιες φορές μπάμπαλη αντί για calogero ιφ γιου ασκ μι -- βέβαια δεν καταλαβαίνω και τους γαλλέζικους στίχους). επίσης, ρίξτε μια ματιά και στα comments στο youtube. πολύ γέλιο. ακόμα και η διασκευή ενός κομματιού μπορεί να οδηγήσει σε εθνικιστικο-παπαρολογιες (λες και δεν το ξέραμε θα με πείς). - ιδού μια δισκοκριτική στο musiccorner από όπου πήρα και τη φάτσα της ανδριάνας. - σε μερικά τραγούδια του δίσκου η φωνή της ανδριάνας μου θύμισε την έφη θώδη.. (ε, μια ιδιαιτερότητα στην προφορά την έχει). - όποτε θυμάμαι/χρησιμοποιώ τη λέξη "σκανταλιά" νιώθω λίγο "μεγάλος", αλλά δε μαμιέται. μεγαλώσαμε πια, γιατί να το κρύψομε άλλωστε; - η φωτογραφία-τοίχου που ακολουθεί, κομμάτι από post του old boy.